Pragmatic Review – epicki spektakl nie z tego świata

Jako jedna z najnowszych marek Capcom, Pragmata zachwyca pod każdym względem. Gatunek science fiction to gatunek, który wielu widziało i lubił, ale trzeba wiele wysiłku, aby uczynić go wyjątkowym. Capcom jest znany ze swoich spektakularnych marek, takich jak Resident Evil i Monster Hunter, więc zespół miał wiele do zrobienia. Na szczęście mogę z całą pewnością stwierdzić, że Pragmata to jeden z najlepszych wyjść studia od lat.

Pragmatic opowiada historię Hugh Williamsa, jedynego, który przeżył dziwaczny wypadek z udziałem jego załogi kosmicznej. Spotyka pełne życia dziecko android, później nazwane Dianą, i oboje tworzą nieprawdopodobną parę. Dzięki zwinności i dowcipowi Hugh oraz zdolnościom hakerskim i nieskończonej ciekawości Diany, duet postanowił uciec ze stacji i udać się na Ziemię. Po drodze stają przed wyzwaniem IDUS, sztuczną inteligencją stacji, i mierzą się z mnóstwem zabójczych robotów, które chcą wyeliminować „intruzów”.

Będę szczery: strzelanie/hakowanie to jedna z najlepszych walk, w jakie grałem od jakiegoś czasu. Nieregularna akcja i rozwiązywanie zagadek w połowie nie powinny działać, a mimo to radzą sobie doskonale. Jako miłośnik obu gatunków, uznałem, że łączenie gier to świetna zabawa i dodałem dodatkową warstwę do walki, dzięki której wszystko stało się bardziej intuicyjne, nawet jeśli jest to powtarzający się wróg lub spotkanie. Hakowanie wroga i narażanie go na działanie broni nigdy się nie zestarzało, zwłaszcza że węzły urozmaicają możliwości hakowania. Korzystanie z węzłów Multi-Hack i Confuse było zabawną kombinacją, dzięki której roboty walczyły same, podczas gdy ty zadawałeś obrażenia za pomocą broni.

Każda bitwa była jak przypływ adrenaliny, trzymający w napięciu i wykorzystujący wszystko na swoją korzyść. Od uniku po hakowanie kluczowy jest czas. Chociaż jesteś szybki dzięki swoim dopalaczom i broniom, mają one liczebność i czasami mogą ci dorównać. To świetna równowaga, która wykracza poza tę w przypadku większych wrogów i bossów, co sprawia, że ​​te walki są trudniejsze, ale i ekscytujące. Capcom nie jest obcy dobrej grze akcji, a Pragmata jest tego dowodem.

Walka zajmie większość twojego czasu w Pragmata, ale są momenty platformówki i eksploracji różnych sektorów. Nie będę tu niczego zdradzać, ale jest kilka świetnych, zwłaszcza tych na początku. Chociaż żałuję, że końcowe poziomy nie były bardziej zróżnicowane, jego otwartość pozwala odkrywać otoczenie i wchodzić w interakcję, niezależnie od tego, czy są to pokoje pełne tajemnic, czy wymagające bitwy Red Chip. Poza tym odnajdywanie kawałków świata sprawiało, że każdy okruch był o wiele przyjemniejszy. Jednak narzędzie mapy było nieco denerwujące, ponieważ podświetlało tylko sekcję, w której się znajdujesz, a nie dokładną lokalizację, co sprawiało, że cofanie się i eksploracja były nieco frustrujące.

Ponadto masz także centralny węzeł, z którego możesz wrócić do włazów ratunkowych w sektorach: Schronienie. Możesz tam leczyć, naprawiać swój ekwipunek oraz ulepszać broń, sprzęt i węzły. Możesz także wziąć udział w próbach, więc Bingo z kabiną (tak, Bingo) i ozdobić to miejsce przedmiotami z prawdziwego świata, aby Diana mogła je zobaczyć. Prowadzi to do relaksujących chwil w grze, która kwitnie z minuty na minutę. Poza tym interakcja z Dianą jest zawsze świetną zabawą, szczególnie podczas zabawy w chowanego.

Pod szaloną akcją kryje się, co zaskakujące, szczera historia dwóch postaci budujących głęboką więź. Zarówno Hugh, jak i Diana mają podobne cele i każdy chce, aby drugi odniósł sukces. Ich relacja bardzo się rozwija w trakcie gry i miło jest to widzieć. Szczególnie Diana jest główną atrakcją tej dwójki, która dzięki opowieściom Hugh i różnym rozrywkom w Schronieniu może doświadczyć, co to znaczy być człowiekiem. Przypomina mi moje siostrzenice, gdy były małe: energiczne i ciekawe, z odrobiną bezczelności.

Główny wątek ma kilka momentów dość emocjonujących, ale przez większość czasu trzyma poziom. Jest w niej kilka zwrotów akcji, ale nie jest ona przesadzona i skomplikowana. Jeśli już, zapewnia bezpieczeństwo dotyku i pomija kilka interesujących elementów fabuły, które chciałbym, żeby zostały zbadane, choćby w niewielkim stopniu. Mimo to cała uwaga skupia się na Hugh i Dianie oraz ich partnerstwie, a oglądanie tego filmu to czysta przyjemność. Nie mówiąc wiele, duet wbije się w Twoje serce i po napisach końcowych będziesz chciał wrócić tam ponownie. Ta gra poruszy Twoje serce, więc przygotuj chusteczki. Zaufaj mi, będziesz ich potrzebować.

Pod względem wizualnym Pragmata jest w równym stopniu ucztą dla oczu, jak i rozgrywki. Ustawienia księżyca są wykonane niewiarygodnie dobrze dzięki silnikowi RE. Wykorzystany w grach Resident Evil Requiem i Monster Hunter Wilds, Capcom w Pragmata pokazał w nowy sposób moc swojego silnika. Po pierwsze, wszystko wygląda elegancko i stylowo, zachowując realistyczną jakość, ale nie będąc zbyt realistycznym. Po drugie, naprawdę podkreśla motyw science-fiction, szczególnie w przypadku robotów. Ich projekty błyszczą i można podziwiać szczegóły, aż do metalowych paneli.

Grałem na podstawowej konsoli PlayStation 5 i podczas mojej rozgrywki trwającej od 11 do 12 godzin wszystko utrzymywało się na stałym poziomie. Nigdy nie spotkałem się z żadnymi błędami ani czkawkami, nawet gdy akcja była gorąca. Co więcej, grafika nadal wygląda świetnie, chociaż jestem pewien, że będzie wyglądać jeszcze lepiej na sprzęcie z wyższej półki. Założyłem też słuchawki, które pomogły w zanurzeniu się i pogłębiły znakomity projekt audio i wyśmienitą ścieżkę dźwiękową autorstwa Yasumasy Kitagawy.

Wizja Pragmaty jest jasna, a dzięki Yonghee Cho można wiele wyczuć w jej kierunku. Jako artysta koncepcyjny możesz powiedzieć, ile szczegółów włożono w poszczególne rzeczy i w realizację ich ideałów. Nie ma tu wiele nie na miejscu i naprawdę wydaje się, że jest to praca pełna miłości z dużą ilością kreatywności posypanej dookoła. Nowe adresy IP są siłą napędową branży, a Pragmata jest dowodem na to, że inwestowanie w nowe zespoły i pomysły może i będzie się opłacać.