Jedną z zalet Nintendo Switch jest to, że łączy ona dziedzictwo konsoli domowej firmy z równie prestiżową linią urządzeń przenośnych. Poproś dowolną osobę powyżej 30. roku życia o podanie nazwy systemu przenośnego, a najprawdopodobniej „Game Boy”. Nadal bądź pierwszą odpowiedzią; system ten stał się synonimem gier przenośnych w taki sam sposób, jak w tamtych czasach wszystkie konsole domowe były rutynowo określane jako „Nintendo”.
Jednak młodsze pokolenia chętniej wymieniają mało prawdopodobnego nowicjusza, który ukradł przenośną koronę Game Boya i trwale wyparł tę potężną markę z oferty firmy: Nintendo DS.
Dziwnie jest wspominać czasy, kiedy dziwnie wyglądająca, składana konsola z dwoma ekranami była pozycjonowana jako „trzeci filar” obok GameCube i Game Boy Advance.
Oryginalny prototyp, a nawet początkowa wersja sprzętu „Phat” z pewnością nie wyglądały na duże zagrożenie. Wczesny model, który Reggie wyciągnął z kieszeni, wyglądał niezaprzeczalnie nieporadnie, szczególnie w porównaniu z elegancką konsolą PSP firmy Sony. Fani byli zdenerwowani faktem, że pojawienie się Sony na rynku urządzeń przenośnych było pogłosem pogrzebowym dla dominacji Nintendo w taki sam sposób, jak miało to miejsce na rynku konsol domowych prawie dziesięć lat wcześniej. Jak brzydka gra z dwoma ekranami, zarówno gra, jak i zegarek, miała wygrać wojnę konsolową?! Wydawało się, że Nintendo chwyta się słomki i w niewytłumaczalny sposób zeskakuje z dobrego statku Game Boy, niszcząc swój flagowy handheld bez dobrego powodu.
Jednak ryzyko się opłaciło i Nintendo DS stało się pierwszym krokiem w strategii błękitnego oceanu, którą prezes Nintendo, Satoru Iwata, wkrótce zastosuje w przypadku Wii.
Dzięki przystępnemu ekranowi dotykowemu i ogromnemu zakresowi oprogramowania, które przypadnie do gustu zarówno starszym, jak i młodszym odbiorcom, zarówno graczom, jak i osobom niebędącym graczami, DS pomógł udostępnić gry na urządzenia przenośne osobom, które z jakiegoś powodu czuły się wykluczone ze fenomenu Game Boya. Oprogramowanie takie jak Brain Training i Nintendogs współgrało z podstawowymi grami RPG i klasycznymi grami w systemie, który mógł być tak szalony lub tak prosty, jak sobie tego życzył deweloper.
Ulubione marki graczy nadal pojawiały się w nowych formach, a tytuły takie jak Animal Crossing: Wild World znalazły ogromną nową publiczność. Być może największym komplementem, jaki możemy powiedzieć DS, jest to, że prawie całkowicie zapomnieliśmy o wycofaniu linii „Game Boy”. Król Boy został po cichu usunięty, a jego tron objął DS.
Nie oznacza to, że było to natychmiastowe przejście i można argumentować, że DS naprawdę nabrał popularności dopiero po premierze eleganckiej konsoli Nintendo DS Lite i pełnego zestawu tytułów Touch Generations. W porównaniu z oryginałem wariant Lite miał styl i elegancję, które dorównywały PSP – które mimo imponującego zestawu pozbawione było gier własnych, a także obszernością i jakością biblioteki oprogramowania DS, zarówno – i wydania innych firm, pozostawiły Sony w tyle.