Urodziłem się w 1988 roku, więc kiedy 22 marca 1996 roku po raz pierwszy wydano Resident Evil na PS1, wciąż miałem mokre uszy.
Nie pamiętam dokładnie, kiedy pierwszy raz zobaczyłem tę grę, ale myślę, że Resident Evil 2 był prawdopodobnie pierwszą grą, którą mieliśmy. Wyraźnie pamiętam, że byłem przerażony początkową sceną przerywnikową CG i jeszcze bardziej przerażony sterowaniem.
W pierwszej dekadzie XXI wieku byłem beznadziejnym fanboyem Dreamcasta, więc Resident Evil: Code Veronica była pierwszą grą z serii, którą pokochałem. Naprawdę zwrócił uwagę.
W tym momencie zbliżałem się do wieku nastolatka, więc byłem wystarczająco twardy, aby poradzić sobie z zombie, a wszystkie magazyny w tamtym czasie to podkręcały – w końcu był to czasowy ekskluzywny Dreamcast.
Nie sądzę, że kiedykolwiek zacząłem grać w Code Veronica, dopóki dekadę później nie przeniesiono jej na PS3, ale oglądałem otwierającą przerywnik filmowy wiele razy. Nie było wtedy YouTube, więc na płytach demonstracyjnych mogłem zapoznać się ze zwiastunami różnych nadchodzących gier.
Pierwszy raz ja Naprawdę usiadłem z Resident Evil i byłem z REmake na GameCube; To niesamowite, że między oryginałem na PS1 a tą niesamowitą odświeżoną wersją minęło tylko sześć lat. Czy możecie sobie wyobrazić, gdyby Sony ogłosiło remake The Last of Us: Part 2 jeszcze w tym roku? To też byłoby sześć lat.
Oczywiście technologia rozwijała się w tamtych czasach w znacznie szybszym tempie, a REmake wyglądało jak zupełnie inna gra. Wyraźnie pamiętam wydrukowanie pełnego przewodnika po strategii z GameFAQ – mam nadzieję, że cały ten papier trafił do recyklingu, bo w sumie musiał mieć setki stron.
Ale to był moment, w którym osobiście zostałem fanem Resident Evil. Chciałbym dalej naprawdę się cieszyć Resident Evil 0i umieściłbym oryginalną grę Resident Evil 4 wśród moich ulubionych gier wszechczasów. (Jak na ironię życie stanęło na przeszkodzie, więc nie grałem jeszcze w remake na PS5.)
Właściwie recenzowałem Resident Evil 4 dla Życie Nintendo jeśli chodzi o Wii; Nie wiem, dlaczego pozostał w archiwach witryny – jestem pewien, że nasz władca Ant Dickens zgodzi się z tym, że w tamtych czasach wszystko było o wiele bardziej hobbystyczne.
Kiedy w 2009 roku ukazało się Resident Evil 5, byłem w takim momencie swojego życia, że byłem studentem, więc miałem dużo wolnego czasu. Pamiętam, jak odebrałem swój egzemplarz z lokalnego sklepu z grami – pamiętasz to?! – pierwszą rzeczą rano, a potem granie przez cały dzień.
Pamiętam, że ta gra spotkała się wówczas z mieszanym przyjęciem, ale dla mnie była to część punktu zwrotnego w historii PS3. Oczywiście chodziło o ekskluzywne gry, takie jak Uncharted 2: Among Thieves Naprawdę przywrócił reputację konsoli, ale gry innych firm naprawdę zyskały na popularności w drugiej połowie tej generacji.
Byłem podekscytowany pojawieniem się Resident Evil 6 kilka lat później i kupiłem go pierwszego dnia. Ale właściwie, nie sądzę, żebym kiedykolwiek zdjął opakowanie z mojej kopii na PS3; mieszane recenzje złagodziły moje zainteresowanie.
Grałem w nią kilka lat później, ale jakoś nie mogłem się w nią wciągnąć. Pomimo tego, że próbuje zrobić wszystkiego po trochu, myślę, że jest to zdecydowanie najgorsza pozycja w serii.
Co prowadzi mnie do współczesności i Resident Evil 7: Biohazard.
Jeśli pamiętacie, Sony chłostało oryginał PSVR w tym czasie i pokazywało demo o nazwie Kitchen. Dopiero znacznie później ujawniono, że faktycznie jest to oparte na Resident Evil, ale ja tak Naprawdę byłem wówczas zafascynowany wirtualną rzeczywistością i pamiętam, że to demo mnie zachwyciło. Jestem pewien, że Simon Fitzgerald opowie całą historię.
Ostatecznie myślę o Resident Evil 7: Biohazard Naprawdę przywróciło franczyzę na mapę i zapoczątkowało tę niepowstrzymaną passę, w której obecnie uczestniczymy. Podobało mi się przejście do perspektywy pierwszoosobowej i pomyślałem, że dom Bakerów stanowi niesamowite tło.
Bardzo mi się podobało Resident Evil: Village, ale brakowało mi w nim nowości swojej poprzedniczki. Mimo to uważam, że zdolność Capcom do ciągłego tworzenia kampanii o naprawdę wysokiej jakości doprowadziła nas do punktu, w którym obecnie się znajdujemy, w którym Resident Evil Requiem jest jedną z najszybciej sprzedających się odsłon serii.
Skoncentrowałem się na moich relacjach z głównymi wpisami w tym artykule, ale przez te lata Resident Evil sprawiło mi o wiele więcej przyjemności.
Mnie osobiście podobały się filmy z Milą Jovovich, nawet jeśli odbiegały od materiału źródłowego. Oglądałem też większość filmów CG. A ostatnio kupiłem tzw Nieskończona ciemność komiks; Mam też na półce kilka starych powieści SD Perry’ego.
Pamiętam, że w 2005 roku otrzymałem kod recenzji dla Resident Evil Outbreak: File #2; Byłem wtedy w szkole średniej i prowadziłem własną wieloformatową witrynę internetową o nazwie Główna rama gier.
To szaleństwo pomyśleć, że w tej grze pojawiła się Alyssa Ashcroft, która jest teraz kluczową postacią w najnowszej grze. Ciekawe, czy w przyszłości zrobią więcej z jej historią.
Cokolwiek przyniesie przyszłość, jasne jest, że mamy działka więcej Resident Evil, na które czekamy z niecierpliwością. Mimo że ma już 30 lat, serial jest teraz silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. To świadectwo niesamowitego zarządzania ze strony twórcy Capcom, pomimo sporadycznych wzlotów i upadków.
Wszystkiego najlepszego z okazji 30-stki, Resident Evil!