Niecałą godzinę po wejściu do Radiant Historia Stocke – agent specjalny Jednostki Wywiadu Specjalnego Astiela i główny bohater gry – jest o krok od śmierci. Jego misja ratowania szpiega, który zinfiltrował armię Granorgu, nie powiodła się, a jego podwładni Raynie i Marco zginęli.
Ale to jeszcze nie koniec. Będąc na krawędzi śmierci, Stocke zostaje przeniesiony do pewnego rodzaju… Świat w stylu MC Eschera: Historyczny. Tam dowiaduje się o potędze Białej Kroniki, książki, którą dostał od swojego szefa przed misją. Może go użyć, aby cofnąć się w czasie i naprawić wydarzenia ze swojej przeszłości. Agent specjalny postanawia użyć swojej mocy, aby ocalić swoich nowych przyjaciół i udaje mu się to.
Stocke staje się posiadaczem Białej Kroniki i los świata jest w jego rękach. Chociaż może cofnąć się i zmienić wydarzenia, których doświadczył, jego ostatecznym celem jest znalezienie „prawdziwej” linii czasu, która zapobiegnie zniszczeniu świata. Ale nawet gdy stawką jest świat, przeskakująca w czasie narracja Radiant Historia nigdy nie porzuca emocjonalnego, osobistego rdzenia, od którego zależy pierwsza „decyzja” w grze…
Nie ma zbyt wielu dobrych historii o podróżach w czasie, a jeśli chodzi o gry wideo, jedna z nich szczególnie wyróżnia się na tle innych: Chrono Trigger. I nie bez powodu. Moim zdaniem ta gra jest nie do podrobienia. Jednak Radiant Historia często pozostaje w tyle w rozmowach na temat dobrych narracji o podróżach w czasie, a czasem nawet gier RPG na DS. To fantastyczna konsola w swoim gatunku, a Atlus szczególnie spisał się znakomicie. Etrian Odyssey, Devil Survivor i Strange Journey zaczęły życie na DS i wszystkie są kochane przez fanów.
Ale Radiant Historia nie przypomina niczego innego, co kiedykolwiek stworzył Atlus; pod względem wyglądu, dźwięku i podstaw historii przypomina 16-bitowy klasyk. Mógłbym też opowiadać o tym, jak gra przekształca rozgrywkę turową w system oparty na siatce 3×3 i o tym, jak kluczowa jest manipulacja przestrzenią. Ale tym, co podnosi Radiant Historia, jest to, że wszystko jest zakotwiczone w podróżach w czasie zarówno jako emocjonującego narzędzia narracyjnego, jak i wciągającej mechaniki rozgrywki.
Dość wcześnie Stocke musi zdecydować, czy dołączyć do Brygady Rosch, dowodzonej przez jednego ze swoich sojuszników. Jeśli dołączy, rozpoczyna się Historia alternatywna; jeśli pozostanie pod władzą swojego obecnego szefa, Heissa, pozostanie w Historii Standardowej. Dzięki White Chronicle Stocke może dowolnie przeskakiwać między tymi dwiema liniami czasu, doświadczając różnych wydarzeń i spotykając wiele postaci.
Na początku powiedziano ci, że upadek świata nie oznacza końca czasu, a świadomość tego nakłada na barki Stocke’a niesamowity ciężar. Teraz musi „poprawić” wydarzenia, ale oznacza to poświęcenie tych, na których mu zależy. Czasami może uratować ludzi – tak jak zrobił to na początku w przypadku Rayniego i Marco. Innym razem, niezależnie od linii czasu, po prostu nie może. Być może Stocke będzie musiał nawet zabić ludzi, których zna i szanuje.
Każde pojedyncze zdarzenie jest odwzorowane na osi czasu na dolnym ekranie DS, a każdy węzeł reprezentuje moment w czasie. Każdy węzeł ma krótki opis opisujący wydarzenie, który pełni funkcję nie tylko kodeksu dla Stocke’a, ale także (czasami ponurego) przypomnienia tego, co faktycznie się wydarzyło. Z dwóch głównych ścieżek wyłoni się wiele mniejszych gałęzi, w zależności od pobocznych zadań i decyzji – niektóre doprowadzą do odkryć, które pomogą ci przejść dalej, podczas gdy inne czasami doprowadzą do „pustynnienia” Vainqueur.
Właściwa ścieżka nigdy nie jest daleko poza zasięgiem, więc kiedy popełniłem błędy, takie jak pozwolenie Marco na pilnowanie ogniska w obozie lub nie bycie przynętą podczas zabójstwa Eruki, księżniczki Granorg, wróciłem do niebieskiego węzła i wybrałem „poprawna” opcja lub ścieżka.
Wszyscy popełniamy błędy, jest to część życia – ale kiedy wiesz, że przetrwanie świata zależy od jednego małego błędu, może to być ciężarem. Stocke jest do tego idealnym bohaterem. Początkowo jest to cicha, stoicka postać, która bardzo troszczy się o swoich podwładnych i sojuszników. Z czasem mięknie jeszcze bardziej, a gdy poznaje prawdę o tym, kim naprawdę jest, musi udźwignąć jeszcze większe ciężary.
I właśnie w tym miejscu Radiant Historia najbardziej różni się od swojego towarzysza RPG, podróżującego w czasie. Chrono Trigger w większości z 13 zakończeń kończy się szczęśliwie. I choć z pewnością w „True Ending” Radiant Historia panuje pewien optymizm (i reedycja Perfect Chronology na 3DS zapewnia grze i wszystkim jej postaciom bardzo definitywne szczęśliwe zakończenie), ogólne zakończenia nie są schludną wstążką wszystko. Przyznaje, że uzdrowienie i odbudowa będą wymagały czasu, a podróże w czasie nie są rozwiązaniem, które naprawi wszystko.
Tym, co łączy Chrono Trigger i Radiant Historia, jest prostota, aczkolwiek z dwóch różnych perspektyw. Przeskakująca tysiąclecia przygoda Chrono Triggera wydaje się tak wielka, ponieważ podróżujesz tam i z powrotem pomiędzy tysiącami a milionami lat, ale świat, który odwiedzasz, niezależnie od osi czasu, jest tym samym światem. To po prostu wydaje się duże, ale kiedy zaczynasz rozpoznawać miejsca, odniesienia i lokalizacje, jest to magiczne.
Radiant Historia opiera się na tym samym prostym założeniu, ale na znacznie mniejszą skalę. Nawet mając wydarzenia w tle (wojna, losy świata, manipulacja czasem), kontynent Vainqueur widzi się tylko przez jeden fragment czasu – poza tym pełnym deserów otwarciem. Poza tym stawka jest bardzo osobista, a Stocke jest w centrum wszystkiego. Może wpływać jedynie na to, czego dotknął, co widział, podczas gdy Crono może cofnąć się (lub w przód) miliony lat.
Chciałbym, żeby więcej ludzi mówiło o Radiant Historia — chociaż prawdopodobnie nie pomaga fakt, że gra pojawiła się w Europie dopiero po ponownym wydaniu na 3DS. Ma w sobie oldschoolowy urok, który absolutnie uwielbiam, z kilkoma nowoczesnymi akcentami w stosunku do klasycznych tropów RPG. To jedna z najlepszych gier RPG na DS w niesamowicie mocnym składzie.
Atlus niedawno powrócił do świata fantasy RPG Metafora: ReFantasyMam nadzieję, że ta wyjątkowa mała przygoda zyska nowe życie na innej konsoli Nintendo. Pytałem już wcześniej!
Grałeś w Radiant Historia? Czy chciałbyś zobaczyć inny port? Daj nam znać w komentarzach.